De Koning komt!

15 april 2019

– De koning komt!IMG_7511

Dit jaar komt de jarige koning naar Amersfoort, mijn woonplaats.
Hij komt vlak langs ons huis en al enkele weken zie ik werklui bezig op de route. Het hekwerk krijgt een nieuwe lik verf, ze leggen een nieuw grasmat aan, ze planten bollen die de 27e waarschijnlijk een verassing laten zien, ze plaatsen originele bankjes aan bomen en alles straalt één doel uit: welkom koning!
Niet iedereen zit op zijn komst te wachten en niet iedereen werkt van harte mee. Op de sociale media las ik een bericht van iemand die zich nogal opwond over die nieuwe grasmatten. Of dat geen verspilling van gemeentegeld was? Ook werd er een foto geplaatst van iemand die op een onoplettend moment materiaal van de gemeentewerkers stal.
Ik kan me niet onttrekken aan de soortgelijke verhalen die in de Bijbel geschreven staan over de komst van de Koning: het verhaal van de dief in de nacht, het verhaal van het onkruid dat in het zaaiveld gestrooid is (ben benieuwd wat er rond 27 april opkomt uit de grond) en het verhaal van de verloren zoon.
Dat laatste verhaal omdat ik aan een gemeentewerker, die druk aan het schuren was aan een hek langs de route, vroeg: ‘Druk aan het werk voor de koning?’ waarop hij het antwoord gaf: ‘Nee. Voor mezelf!’ Zou hij straks toch de koning erkennen en achter zijn geverfde hek staan te juichen of zou hij zijn roes uit liggen te slapen na koningsnacht?
Wat mij opvalt is de enorme ijver en de gezamenlijkheid van de medewerkers om alles tiptop in orde te krijgen. Wat hen drijft kan ik aan de buitenkant niet zien. Is het de opdracht die ze gekregen hebben en waar ze geld aan verdienen? Is het hun verplichting naar hun werkgever? Is het hun trots op hun stad? Of zou er ook iemand tussen zitten die koningsgezind is en met plezier om zijn komst alles tiptop in orde wil hebben?
Hoe zit dat eigenlijk in onze kerkelijke gemeente? Ziet de maatschappij dat wij ook een Koning verwachten?

En wat is onze motivatie om voor die Koning aan het werk te gaan? Geld valt er nauwelijks te verdienen in de kerk dus dat zal het niet zijn. De verplichting aan de Werkgever zie ik wel degelijk terug maar verplichtingen vraagt deze Koning niet aan ons. Trots op onze eigen gemeente zie ik ook maar daardoor valt het gebrek aan gezamenlijkheid des te meer op. Deze Koning wordt blij van de ‘Koningsgezinde’ mensen ook al is alles niet tiptop in orde. Dat mensen Hem toejuichen om Wie Hij is. De Koning van hemel en aarde.

Vanmorgen zag ik werklui bezig met het poetsen van de verkeersborden.  Alle stickers en andere ‘reclame’ en ‘leuzen’ werden van de borden gepoetst zodat de borden helder te lezen zijn.
Ik roep alle christenen op om de maatschappij te laten zien dat wij dé Koning verwachten en om zo’n schoongewassen wegwijzer te zijn!